هر فرد امامى مكلف است ، تا اعمال مكلفان را كه موضوع احكام شرعىاند ، از طريق اجتهاد يا تقليد بياموزد ، كه در فقه امامى در تحت چهار عنوان تشريح مىشود : عبادات - معاملات - ايقاعات - احكام . و اهم عبادات شش است : دو تنها بدنى : نماز و روزه . دو تنها مالى : زكات و خمس . دو مالى و بدنى مشترك : حج و جهاد . « 1 » اما اختلاف مهم اهل تشيع با اهل تسنن در چند مسئلهء معاملويست ، كه يكى از ان عقد انقطاع يعنى نكاح موقت ( متعه ) باشد ، كه به مشروعيت و ضرورت اجتماعى و مفيدى آن عقيده دارند . و نيز برخى اماميان ازدواج را با زن يهودى و مسيحى ( اهل كتاب ) ناجائز شمارند . در حالى كه اهل سنت آن را روادارند . و همچنين در نظام مواريث و فرايض و گفتن « حى على خير العمل » در اذان و مسح پاى در وضو و نه شستن آن و ديگر مسائل فرعى فقهى با اهل سنت مختلفند . « 2 » عصمت و مهدويت و رجعت و تقيه : گفتيم كه از مسائل اساسى امتياز اهل تشيع ، اعتقاد به امام وصى پيامبر است كه در صفات او عصمت را مهم‌تر شمرده‌اند ، و مقصد از ان پاكى امام از گناهان صغيره و كبيره و خطا و فراموشى باشد ، كه مانند انبياء صفت امامان هم هست « 3 » و بنابرين امامان واجب الاطاعه‌اند ، و واجب است كه در شرح احكام منزل من اللّه به اهل بيت پيامبر رجوع شود ، و حب ايشان هم از ضروريات دين است ، و از همين سلالهء ائمه است ، كه در آخر زمان مهدى ظهور مىكند ، تا دنيا را بعد از گذرانيدن دورهء ظلم و جور به عدل و انصاف پرنمايد ، و اين مهدى هم همان امام دوازدهم غائب و پسر

--> ( 1 ) - اختصار از اصل الشيعه 86 ببعد ( 2 ) - ضحى الاسلام 3 / 260 ببعد ( 3 ) - عقائد الاماميه 34